Warto odwiedzić | Mureș

Zbudowany w latach 1908–1912 dla barona Istvána Ugrona zamek łączy w sobie style neogotycki i neoromański, przypominając średniowieczny francuski zamek. Został zbudowany z 365 oknami, 4 wieżami, 52 pokojami, 7 tarasami i 12 korytarzami, zgodnie z symboliką kalendarzową. Po nacjonalizacji mieściły się w nim różne instytucje. Obecnie jest własnością Rady Powiatu Mureș i można go oglądać wyłącznie z zewnątrz.

Neobarokowy zamek Rhédey w miejscowości Sângeorgiu de Pădure uzyskał swój obecny wygląd podczas renowacji przeprowadzonej w latach 1807–1809. Jest to miejsce urodzenia Claudii Rhédey, żony księcia Aleksandra von Württemberg i praprababki króla Karola III. W odrestaurowanym zamku znajduje się wystawa „Mysteria Residentiae Rhédey”, centrum informacji turystycznej oraz wystawa sztuki na parterze. Naprzeciwko znajduje się XIII-wieczny kościół reformowany, który przeszedł renowację zachowującą historyczny charakter, oraz grobowiec Claudii Rhédey.

Osada była własnością rodziny Kemény przez 300 lat. Ten dwupiętrowy budynek z bastionami w każdym rogu uzyskał swój obecny kształt w latach 1537–1557, a fasadę w stylu późnego baroku otrzymał w 1818 roku. W okresie międzywojennym był centrum kulturalnym, w którym odbywały się spotkania literackie. Został nieznacznie uszkodzony podczas II wojny światowej, ale później został poważnie zdewastowany. Od 2014 roku ponownie należy do rodziny i jest otwarty dla zwiedzających.

Jezioro Niedźwiedzie w Sovacie jest największym jeziorem heliotermalnym na świecie, o stężeniu soli wynoszącym 250 g/l. Powstało w 1875 roku po tym, jak ulewne deszcze zasypały lejek krasowy. Pierwotnie nazywało się Jeziorem Illyés, ale ze względu na swój kształt przemianowano je na Jezioro Niedźwiedzie. Zajmuje powierzchnię 4 hektarów i ma głębokość 18 m, co czyni je popularnym miejscem wypoczynku w sezonie letnim. Mechanizm termiczny utrzymuje ciepło głębokiej, słonej wody, dzięki czemu jezioro zyskało przydomek „Morza Martwego Transylwanii”.

Zbiornik wodny Bezidu Nou powstał w latach 1975–1990 poprzez budowę tamy na terenie dawnej wsi, w celu ochrony przeciwpowodziowej i zaopatrzenia miasta w wodę. Pojemność zbiornika wzrosła z 10 do 16 milionów m³, co spowodowało zalanie wsi i przesiedlenie jej mieszkańców. Obecnie jezioro jest popularnym miejscem weekendowych wycieczek. Na jego końcu znajduje się Park Pamięci z murem żałobnym, starymi zdjęciami, dzwonnicą i rzeźbami pogrzebowymi, z których każda symbolizuje dom i zachowuje układ wsi.

Sława Sovaty rosła dzięki jej wodom leczniczym, zwłaszcza po wybudowaniu pierwszych łaźni publicznych (Łaźnie Géra) w latach 40. XIX wieku. Arystokraci budowali tu letnie wille, takie jak Villa Sara i Villa Lola. Po I wojnie światowej rumuńska rodzina królewska przyjeżdżała tu na wypoczynek i leczenie. W tamtym czasie w Sovacie znajdowały się dwa hotele z 32 i 18 pokojami, 74 wille z 417 pokojami, dwie restauracje, kawiarnia oraz czytelnia. Kurort działał od 1 czerwca do 30 września.

Wieża Belvedere w Sovacie stanowi część sieci szlaków wokół słonych jezior i arboretum w rezerwacie przyrody Jezioro Niedźwiedzie. Znajduje się na końcu Alei Zachodniej, a dojazd samochodem jest możliwy również od strony ulicy Privighetorii. Wieża, do której wstęp jest bezpłatny, ma 28 m wysokości, a na jej szczyt prowadzą spiralne schody, z których rozciąga się panoramiczny widok 360 stopni na okoliczne wzgórza, wioski oraz centralną, wschodnią i północną część miasta.

Stanowisko rzymskie w Călugăreni stanowiło część systemu obronnego Limes, chroniącego dolinę Niraj i prowincję Dacji. Jego dokładną lokalizację ustalono w XIX wieku. Wykopaliska ujawniły obecność pomocniczej jednostki piechoty wraz z budynkiem dowodzenia, łaźniami i domami cywilnymi. W 2015 roku utworzono Park Archeologiczny, zarządzany przez Centrum Badań nad Rzymskim Limesem. Park, zajmujący powierzchnię ponad 5 ha, posiada pawilony typu TIME BOX, prezentujące codzienne życie cywilne i wojskowe Rzymian oraz informacje dotyczące wykopalisk.

Pociąg parowy Sovata, zbudowany w 1949 roku w Polsce, kursuje po dawnej linii kolejowej o wąskim rozstawie torów łączącej Târgu Mureș z Praid, otwartej w 1915 roku i zamkniętej w 1997 roku. Od 2011 roku odcinek z Sovaty do Câmpu Cetății jest wykorzystywany do celów turystycznych. Latem turyści mogą wybrać się na 14-kilometrową przejażdżkę, zjeść posiłek w hodowlach pstrągów, wybrać się na wędrówkę lub odwiedzić Centrum Turystyczne Mini-Niraj, w którym znajduje się szczegółowy model doliny Niraj oraz produkty lokalnych producentów.

Nazwa wsi prawdopodobnie pochodzi od górującego nad nią Wzgórza Twierdzy, ukrytego w wąskiej dolinie Niraj. Jest to popularna miejscowość turystyczna, znana z tradycyjnego pstrąga smażonego w mące kukurydzianej z sosem czosnkowym. Okoliczne lasy oferują trasy piesze i rowerowe, przejażdżki kolejką wąskotorową, parady balonów na ogrzane powietrze oraz festiwale borówek. Centrum turystyczne Mini-Niraj przy wjeździe do wsi prezentuje szczegółową makietę całej doliny Niraj i promuje jej atrakcje przyrodnicze i kulturowe.

Rezerwat piwonii stepowej zajmuje powierzchnię 3,49 hektara i jest siedliskiem 359 gatunków roślin, w tym piwonii stepowej (Paeonia tenuifolia), która kwitnie od maja do czerwca. Jest to najbardziej na północ wysunięte miejsce występowania tego chronionego gatunku w Rumunii, a od 1932 roku rezerwat ten jest pomnikiem przyrody. Udana akcja ratunkowa to głównie zasługa Marcu Sâncrăiana, który wysiał nasiona w kretowiskach. Dzisiaj zwiedzający mogą podziwiać w rezerwacie dziesiątki tysięcy tych kwiatów.

Muzeum Etnograficzne im. Antona Badea, założone w 1960 roku z 64 przedmiotami gospodarstwa domowego i strojami ludowymi, obecnie posiada tysiące eksponatów sztuki ludowej i rzemiosła w zabytkowym budynku głównym z 1892 roku. Jego piękny ogród przypomina miniaturową wioskę z tradycyjnymi domami, drewnianym kościołem i ludowymi urządzeniami technicznymi. Instytucja oferuje wiele wydarzeń i programów edukacyjnych dotyczących lokalnych zwyczajów i rzemiosła.

Twierdza w Saschiz została zbudowana w XIV wieku w celu ochrony wsi i okolic. Wzniesiona na ruinach rzymskich przez lokalną społeczność niemieckiego pochodzenia, ma owalny kształt i jest otoczona murami o wysokości 7–9 m, czterema wieżami narożnymi oraz dwiema wieżami bramnymi. Wewnątrz znajdowały się dwa stawy i studnia o głębokości 60 m, prawdopodobnie łącząca się z centrum wsi. Ta chłopska twierdza pozostaje do dziś główną atrakcją turystyczną w Saschiz.

Wieś Sânvăsii leży w dolinie Niraj, nazwanej na cześć króla Władysława I, wspomnianego w dokumentach papieskich z 1332 roku jako Sancto Ladislao. Kościół unitarny na wschodnim zboczu wzgórza pochodzi prawdopodobnie z XIV wieku i łączy w sobie elementy stylu gotyckiego i romańskiego. Kaplica, ufundowana w 1580 roku przez Jánosa Sügéra, pochodzi z XIV wieku, a wieża z XV. Na uwagę zasługują freski w prezbiterium z 1496 roku.

Położony 16 km od Sighisoary, ufortyfikowany kościół ewangelicki w Apoldzie stoi na wzgórzu w centrum wsi. Pierwotnie zbudowany w XIII wieku jako romańska bazylika, został przebudowany w stylu późnego gotyku w XV wieku z dodaniem imponującej zachodniej wieży. Obecny kompleks został ukończony w XV–XVI wieku. Wieża zegarowa posiada strzelnice; nad prezbiterium znajduje się galeria obronna. Kościół otoczony jest podwójnymi murami z wieżami i wieżami bramnymi.

Ufortyfikowany kościół ewangelicki w Archicie jest największym kościołem w okręgu Mureș. Zbudowany w XIII wieku w stylu romańskim, został przebudowany w XIV wieku w stylu gotyckim. Charakteryzuje się podwójnymi murami z trzema wieżami narożnymi oraz potężną wieżą zachodnią z XV wieku. Odrestaurowany w 2011 roku, a jego zegar został naprawiony w 2020 roku. Kościół ten jest popularną atrakcją turystyczną położoną wśród łagodnych wzgórz w pobliżu Sighisoary.

W miejscowości Cloașterf znajduje się jeden z najlepiej zachowanych kościołów warownych w Transylwanii, zbudowany w latach 1521–1524 przez mistrza Ștefana Ungara. Zaprojektowany jako kościół-forteca chroniąca przed bronią palną, otoczony jest murami obronnymi z wieżami narożnymi. Wewnątrz znajduje się XVIII-wieczna trójstronna galeria z motywami kwiatowymi oraz malowidłami przedstawiającymi inne kościoły warowne.

Ten gotycki kościół warowny jest prawdopodobnie trzecim kościołem wzniesionym w tym miejscu. Został prawdopodobnie zbudowany na początku XV wieku, a następnie ufortyfikowany około 1500 roku. Ma bardzo wysoki sufit i w większości jest w dobrym stanie. Jego dzwonnica / donżon jest również ogromna w porównaniu z innymi kościołami warownymi. Kiedyś posiadał jeszcze jedną wieżę w północno-wschodniej części. Bagaciu wzbogaciło się w średniowieczu, głównie dzięki nadwyżkom wina.

Znacząca część dzisiejszego kościoła pochodzi z kościoła gotyckiego, którego pierwsza faza budowy sięga XIV wieku. Na to datowanie wskazują nawy boczne, co sugeruje, że kościół pierwotnie miał formę bazyliki. Ponadto już w 1332 r. w dokumencie po raz pierwszy wspomniano o proboszczu w Batoș. W 1728 r. kościół został poważnie uszkodzony w wyniku wielkiego pożaru. Mniejsze zniszczenia odnotowano w dzwonnicy zbudowanej w 1638 r. w południowo-wschodniej części kościoła.

Gotycki kościół halowy został zbudowany w pierwszej połowie XV wieku. Kamień zwieńczający sklepienie krzyżowo-żebrowe chóru nosi datę 1447 r., co oznacza zakończenie tego etapu budowy. Chór i nawa są podparte przyporami. Żebra sklepienia spoczywają na bogato profilowanych konsolach ściennych. Kościół posiada dwuczęściowe gotyckie okna z maswerkami. Na początku XVI wieku w zachodnim skrzydle nawy wzniesiono wieżę oraz podpartą łukami kondygnację obronną nad chórem. Ten podwyższony chór został rozebrany w 1896 roku.

W tej niewielkiej wsi w XV wieku wzniesiono kościół halowy, którego prezbiterium zamykała konstrukcja wielokątna. Po zachodniej stronie zachowanego do dziś gotyckiego kościoła zbudowano wieżę z poziomem obronnym i iglicą. Jak sugerują przypory, wnętrze kościoła było najprawdopodobniej pokryte sklepieniami, które później zastąpiono płaskim sufitem. Z muru obronnego zachowały się jedynie ruiny.

W 1868 r. pożar zniszczył stary kościół w Ideciu de Jos. Odbudowę rozpoczęto w 1870 r., ale nabożeństwa nadal odprawiano na świeżym powietrzu aż do 1874 r. Wierni siedzieli w dużym kręgu na krokwiach, które później miały podtrzymywać dach wieży. Nowo wybudowany kościół halowy nie wykazuje żadnych szczególnych cech stylistycznych: wnętrze podzielone jest na trzy sklepione przęsła oddzielone łukami pasowymi, chór posiada sklepienie lunetowe, a między chórem a nawą znajduje się okrągły łuk triumfalny.

In the 15th century, a small Gothic hall church was built in Ideciu de Sus, consisting of a hall and a rectangular closed choir. The church received its present appearance with a flat, slightly rounded wooden ceiling in 1861. Its windows are large, wide and round closed. In the north and west there are wooden porches, the west portal has a pointed arch. In front of the southern entrance, there is a vestibule and a wide, round triumphal arch connects the choir and the nave.

The small hall church was built in the 15th century on a mountain ridge in the west of the community of Idiciu. In consequence of a storm in 1690, the vault collapsed. Between 1825 and 1827 a larger choir took the place of the medieval one due to alteration works by Conrad, a master builder from Mediaș. Major renovation work was carried out in 1904, including the installation of a new roof truss. In 1927 the old wooden belfry was taken down and a new bell tower was built on the west side.

On the valley slope, halfway up the hill above the village, stands the simple hall church of Magheruș. Free of certain stylistic features, it was probably built in the 16th century. The bell tower is made of massive stone masonry and is significantly older than the church. This assumption is supported by the narrow, long firing slits, which date back to before the appearance of firearms. From the third floor the tower is made of brick masonry, the fifth floor forms the open battlement on hanging trestles.

A complaint to the Pope in 1309 casually mentions that the church of Nadeș is dedicated to St. Martin. In the second half of the 15th century, the church underwent major reconstruction. The nave was demolished around 1850 and a Neo-Classical new building was erected on this site by Samuel Teutsch until 1853, whose vaulting breaks through the eastern side of the defensive wall.

The village of Ormeniș was first mentioned in documents in the year 1319. It is part of the so-called “Kokelburger Komitat”, a kind of province or administrative area. Ormeniș belongs to a group of 13 villages from the region that made efforts to win a trial against their landlords in the 18th and 19th century as they felt their traditional freedom and rights were not being respected.

After the collapse of the original Romanesque church in Şaeș in 1802 the ruins were entirely removed and replaced with a neo-classical hall church with narrowed chancel and western bell tower, completed in 1820. The facades of tower and church show a subtle composition of pilasters and cornices. A pyramid roof covered with color glazed tiles caps the tower. On top of the pyramid a lantern is placed covered with metal sheets and decorated with garlands made of metal.

The village is situated in a right side valley of the Tarnava Mare river. At the intersection of three streets in the center of the village stands the fortified church. Originally, the villages of Seleuș, Hoghilag, Laslea, Duneș and Prod were on the grounds of a monastery, but towards the end of the 14th century Seleuș became a free municipality of the See of Sighișoara. The church dedicated to St. Ladislaus is mentioned in documents in 1476. It has a cross-rib vaulted choir with polygonal end and buttresses.

The Renaissance-style Bethlen Castle in Criș dates from the 15th century, founded by Márk Bethlen. Its striking arched wing was probably added in 1559. The five-level cylindrical Archers’ Tower is the oldest, built defensively. The richly decorated ensemble is among Transylvania’s most significant Renaissance civil buildings. The Bethlen family lived here until between the world wars; the castle was nationalised. In 2007, the heirs regained it and entrusted it to a foundation for restoration.

Bethlen Castle in Bahnea was built starting in 1545; between 1679 and 1719 it was fortified with stone walls, octagonal bastions, and gate towers. It combines Romantic style and Neo-Renaissance carpentry, with 42 rooms on three levels. During communism it housed public institutions, but deteriorated after 1989. In 2008 it was restituted to heirs, who later donated it to the Reformed Church.

Built between 1911 and 1913 at the initiative of Mayor Bernády György, the Palace of Culture is one of the finest examples of Secession style in Transylvania. Architects Komor Marcell and Jakab Dezső, who also built the Town Hall, decorated it with frescoes, mosaics, and stained glass. Inside are the foyer, concert halls, and Hall of Mirrors. Today it hosts the county library, art galleries, and the state philharmonic.

The medieval fortress was built in the 17th century on the site of a 1492 fortification. Destroyed in 1601, rebuilding began in 1602 led by town judge Borsos Tamás as a pentagonal fortress with seven bastions. In 1616, it gained free royal town status. Restoration started in 2011, making it a key attraction for locals and tourists.

The “Mureșul” leisure and sports complex, called “Weekend” by locals, is the busiest summer destination in Târgu Mureș, covering about 40 hectares. It includes swimming pools of various sizes, natural grass beaches, food and drink terraces, sports fields, and even a boating canal cut off from a former branch of the Mureș River.

In 1802 Count Teleki Sámuel, Chancellor of Transylvania, opened the first public library in the region. The building was constructed between 1799 and 1802 and housed about 40,000 volumes of important scientific works plus a reading room. After World War II, the collection was expanded by 80,000 volumes from the former Reformed College and other sources. Today the treasures of Teleki Library can be admired in the ground floor hall.

Cornești Plateau is a popular summer retreat offering shady walks, playgrounds, the city’s largest skatepark, a narrow-gauge train, and a running track. Established in the 1960s on a small area, the Zoo now spreads over 42 hectares with more than 800 animals from 150 species. It is the largest zoo by area in the country and the only one to have elephants, giraffes and gibbons.

The airport offers quick and convenient access to numerous tourist destinations in Romania, making it an ideal starting point for those who want to explore the country’s beauty. Thanks to its modern infrastructure and efficient connections, travelers can easily reach different regions. The airport is therefore the gateway to unique natural landscapes, cities steeped in history, heritage monuments, and a variety of authentic experiences.